Generał prof. nadzw dr Mieczysław Bieniek

Generał, profesor akademicki oraz doktor nauk specjalizujący się w bezpieczeństwie międzynarodowym oraz strategii wojskowej

Absolwent Akademii Sztabu Generalnego. Służbę wojskową rozpoczął w 1969r. jako podchorąży Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. W 1995r. ukończył studia podyplomowe w Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Wielkiej Brytanii. W 1997r. ukończył również prestiżowy Kurs Zarządzania zasobami obronnymi kraju w Monnterey w USA.

Jest profesorem akademickim, doktorem nauk, specjalizując się w bezpieczeństwie międzynarodowym oraz strategii wojskowej. Jest autorem wielu podręczników, książek i artykułów z tej dziedziny i biegle włada językiem angielskim i rosyjskim. Profesjonalna znajomość sytuacji na rynkach zbrojeniowych oraz segmentów z nim związanych, jak również ukończenie prestiżowego kursu zarządzania zasobami obronnymi kraju w Monterrey w USA, pozwoliła mu na prowadzenie działalności doradczej i konsultingowej. Doradzał w latach 2014 – 2016, jako doradca strategiczny Polskiej Grupie Zbrojeniowej. Był również doradcą w firmie ,,COMARCH” i ,,HARTWIG” – Polska. Zasiadał również w Radach Nadzorczych: Polskiego Holdingu Obronnego Z.M Tarnów, oraz  ,,CENZIN”.

Doświadczenie i służba wojskowa

W latach 1982-1983 był zastępcą dowódcy ds. liniowych 16 Batalionu Powietrzno-Desantowego 6 Dywizji Powietrzno-Desantowej, a przez kolejne dwa lata szefem sztabu-zastępcą dowódcy tego batalionu. Przez pięć lat dowodził tym elitarnym batalionem. W latach 1990-1991 był dowódcą Polskiego Kontyngentu Wojskowego ONZ w Syrii. W latach 1992-1993 służył w dowództwie Krakowskiego Okręgu Wojskowego na stanowisku szefa wydziału ds. wizyt zagranicznych i rozbrojenia w ramach OBWE.

W roku 1993 został obserwatorem w Polskiej Misji Pokojowej ONZ w Saharze Zachodniej, z rekomendacji ONZ. Po powrocie do kraju w roku 1994 został dowódcą słynnej, 6 Brygady Desantowo-Szturmowej w Krakowie. W roku 1996 mianowany na stopień generała brygady. W okresie 1996-1998 dowodził 25 Dywizją Kawalerii Powietrznej w Tomaszowie Mazowieckim. Od lipca 1998r. do stycznia 1999r. z sukcesem dowodził Brygadą Nordycko – Polską SFOR w Bośni i Hercegowinie, jako pierwszy polski generał podejmujący służbę w NATO.

Po powrocie z Bośni pracował w Sztabie Kryzysowym ds. Konfliktu Bałkańskiego będąc jednocześnie doradcą Ministra Obrony Narodowej. Jesienią roku 1999 został wyznaczony na szefa Pionu Szkolenia i Ćwiczeń Kwatery Głównej Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE) w Mons, gdzie organizował wielkie manewry Sojuszu, m.in. ćwiczenia „Strong Resolve”, które odbyły się w Polsce. Odpowiadał też za ćwiczenia Sił Szybkiego Reagowania NATO formacji takich jak ARRC (Allied Rapid Reaction Corps) oraz Sił Najszybszego Reagowania AMF(L) – Allied Mobile Forces (Land). 

W roku 2002 został wyznaczony na stanowisko pierwszego zastępcy dowódcy 3 Międzynarodowego Korpusu Sił Szybkiego Reagowania, z dowództwem na terenie Turcji – Istambuł. Odpowiadał tam za przygotowanie jednostek operacyjnych, planowanie ćwiczeń i operacji , oraz ich prowadzenia. W tym samym roku został awansowany na stopień generała dywizji. Służbę w Turcji zakończył w listopadzie 2003r. Generał Bieniek był pierwszym polskim oficerem, który objął tak wysokie stanowisko dowódcze w NATO. Według Ministerstwa Obrony Narodowej jest jednym z najbardziej dynamicznych i najlepiej wyszkolonych polskich dowódców, o wielkich zasługach w integracji sił zbrojnych z Sojuszem Północnoatlantyckim, wybitnym specjalistą od działań powietrzno-desantowych i specjalnych z olbrzymim doświadczeniem służby w organizacjach międzynarodowych. 

W okresie od stycznia do lipca 2004r. dowodził Wielonarodową Dywizją Sił Stabilizacyjnych w Iraku, w skład której wchodziły wojska 23 narodowości. Okres jego dowodzenia przypadał na czas powstań radykalnego przywódcy fundamentalistów irackich, Muktady Al-Sadra. Od sierpnia 2004r. dowódca 2 Korpusu Zmechanizowanego w Krakowie w lutym 2007r. – wyznaczony, jako przedstawiciel Dowódcy NATO na funkcję doradcy Ministra Obrony Afganistanu w KABULU, gdzie pełnił obowiązki do drugiej połowy 2007 roku. Od października 2007r. do marca 2009r. był doradcą wojskowym polskiego Ministra Obrony Narodowej, a od kwietnia 2009r. objął stanowisko polskiego przedstawiciela wojskowego przy NATO i UE.

We wrześniu 2010r. objął stanowisko Zastępcy Dowódcy Strategicznego NATO ds. Transformacji w Norfolk, USA w stanie Virginia. Odpowiadał tam między innymi za koordynacje planów procesu obronnego państw NATO, transformację sił zbrojnych państw sojuszu, innowacje i rozwój nowych technologii, jak również współpracę partnerską z innymi państwami oraz organizacjami międzynarodowymi. Jak dotychczas było to najwyższe stanowisko w strukturach dowodzenia NATO sprawowane przez polskiego generała.

Odznaczenia i wyróżnienia

Uhonorowany został m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, oraz Złotym Krzyżem Zasługi, ponadto odznaczony Brązową Gwiazdą armii Stanów Zjednoczonych, Złotym Krzyżem za Dzielność Republiki Bułgarskiej, medalami Republiki Węgierskiej i Słowackiej , jak również Legią Honorową Królestwa Hiszpanii.

15 Sierpnia 2004r. został awansowany do stopnia generała broni, a w listopadzie 2010r. do stopnia generała.

Filozofia pracy

Po zakończeniu czynnej służby wykorzystuje swoja wiedzę i doświadczenie prowadząc wykłady i szkolenia w kraju i zagranicą.